Yeh mera Deewanapun hain...

continued................ 

There is a reason to this craziness,

which ends at a Welcomed "Home" 

So, let her Hurry Home.

                     

           

In the beats of the music,

rhythm of the dance,

twilight colors of the sky,

rays of the sun,

luminance of the moon,

twinkle of the stars,

sways of the swing, 

breezes of the wind,

waves of the sea,

She rummages her heart 

for the traces of  The One.

The one with whom she feels at Home.

Quoting few lines from one of my favorite songs
 "Yeh Mera Deewanapan Hai 
Ya Mohabbat Ka Suroor 
Tu Na Pehchaane To Hai Yeh 
Teri Nazron Ka Kusoor 
Yeh Mera Deewanapan ..."

PS: If you look up this song, try Susheela Raman's version

Crazy, Kiya re!

She is an ordinary girl,
She sensitizes me as she breathes life in her.
 
Sunsets, moonshine, clouds, fountains, waves, paperboats,  parks, songs, lights;
are just few things I now look forward to in my life.


Her way of life shows me why exactly, i miss childhood,
No doubt, she is treasured as her father's princess. 

While, the world wants me to be "the Man",
Boy! I wish, wishing on shooting stars were for real.

She is "CRAZY" 
              -finally, a face put to the "name".

P.S. Did that description make you stretch your lips  and nod your head?

- told ya, she is Crazy

There is a reason to this craziness,

which ends at a Welcomed "Home" 

So, let' her Hurry Home.

                     To be continued................

High and Low

Low, I hold you in my palms

So, you can look High up in sky;

when your eyes have taken flight of dreams,

I shall provide you my lap to descend.

Know my Kid that,

Someone Lowers their vision to Lift yours;

So, remember to lift their chin up with a smile,

When you can look Eye-Eye with them.

Teri Lat Lag Gayii II

એક નાની બાળકી ની જેમ  
તુ મને રિઝવે છે  દિન પ્રતિ દિન. 
એક નવા રૂપ સાથે  એક નવા  રંગ સાથે, 
ભજવે  ચે તુ એકજ પાઠ ઘણીં  ઘણી વાર . 
ને હૂં  નિહાળું તારું આ મનોરંજન 
એજ વિસ્મયતા, એજ ઉત્સાહ થી 
જેવી રીતે જુવે છે એક વહલી તેની નાની બાળકી ના ખેલ . 
મારી આંખો માનું તેજ ને મુખ પરનું સ્મિત  
છે તારા આ રંગ-રૂપ ના ઋણી.

વિદમ્બંના એ છે મારી, 
તને રાખું કેવી રીતે મારી પાસે ? 
આંખો માં તું સમાતી નથી ને, 
હાથમાં તુ આવતી નથી. 

ભૂલે  કદી ના વિચારતી  
કે છે તું અણગમતી . 
તુ નિરાશ થાઈ એ પહેલાં 
એક નજર આ જરૂખે ફેરવજે 
મળીશ હૂં તને ત્યાં ,
તારા આ દિનના રંગ-રૂપ જોવા.
હા, કોઈ દિન સમાજ ની માયાજાળ માં ફસાઈ જતા 
કદાચ ના બેસી શકું તને નિહાળવા.
પણ તારી અનેક છબી જે મારા સેલફોનની  ગેલેરી માં છે , 
એણે જોઈ સાયંકાળે તને અચૂકપણે મળીશ ખરી. 

શબ્કોષમાં તારું વર્ણન કરવા શબ્દો ખુંટી પડે છે, 
સેલફોનના કેમેરા નો લેન્સ જાંજો પડે છે તારી આ ચંચળતા ને કેદ કરવા, 
પણ પછી ખ્યાલ અવે છે કે, 
જો તારા આ દિનના રંગ-રૂપ ને  ગમે તે રીતે કેદ કરી પણ લવ
 તોહ બાકી ના  રંગ-રૂપનું શું ? 
કરણ કે, તુ તો મને દર રંગ-રૂપમાં ગમે છે. 
એજ્  આશાએ કે ફરી કાલે તુ કાઈ નવું કરે
 ને મને રીઝવે એક નાની બાળકીની જેમ 
તને દર સાંજે ભારે મન થી વિદાય આપુ  છું . 

એ કુદ્રત ,
તને  કરું હૂં સલામ, વારમ વાર ! 

Kabhi Socha Hain Tumne?

View from flight

आसमान में उड़ने की,

बादलो को छूने की,

चाह तोह सब रखते हैं !

लेकिन कभी सोचा हैं की,

यह आसमान में छाने वाले बादल क्या चाहते हैं ?

भीड़ में कोई गलती से ठोकर मरके जाता हैं 

तोह चिल्लाने लगते हैं , बात हाथापाई पे भी आ जाती हैं!

लेकिन कभी सोचा हैं की 

जब वायुयान में रहके इन् बादलो को चीरते हुए जाते हो 

तोह इन्हें कितना दर्द होता होगा ?

जल्दबाज़ी में कहीं बार चीज़ें गिरा देते हैं,

तब समय की नज़ाकत को दोष देके भूल जाते हैं!

गहने बादल कभी ज्यादा बरस जाते हैं 

तोह कोसने लगते हैं !!

लेकिन कभी सोचा हैं की ,

इन्हें भी कहीं जाने की,  किसी को मिलने की जल्दबाज़ी हो सकती हैं ?